Szkło artystyczne

W 1968 roku, idąc za potrzebami chwili, a także z powodu braku własnych zabytków zniszczonych lub zagrabionych podczas wojny i tuż po wojnie, Muzeum Zamkowe w Malborku rozpoczęło od eksponowania i gromadzenia sztuki współczesnej. 16 maja 1970 roku odbył się wernisaż 169 unikatowych szkieł Zbigniewa Horbowego (1935–2019), niezwykle uzdolnionego artysty plastyka, projektanta w Hucie Szkła Gospodarczego w Szczytnej Śląskiej oraz kierownika eksperymentalnego studia wzornictwa w Hucie Szkła Artystycznego „Barbara” w Polanicy Zdroju. W lipcu tegoż roku Muzeum Zamkowe w Malborku zakupiło od artysty 147 sztuk szkieł artystycznych i użytkowych, które stanowiły zaczątek kolekcji. Kolejne zakupy szkieł znanych, polskich artystów, w większości z tzw. wrocławskiej szkoły profesora Stanisława Dawskiego (1905–1990), poczyniono ponownie dopiero w 1975 roku. W późnych latach 70. XX wieku kolekcja wzbogaciła się o szereg szkieł o oryginalnych kształtach autorstwa Ingeborgi Glądały-Kizińskiej (1941–), Michała Diamenta (1935–1977), Władysława Czyszczonia (1941–2015), Jerzego Słuczana-Orkusza (1924–2002), Jerzego Maraja (1946–2016) i Ludwika Kiczury (1934–2015). Ostatni z artystów był w 1965 roku stażystą w hucie „Venini” w Murano (Włochy), słynącej z tradycji produkcji szkła. W 2016 i 2019 roku malborska kolekcja powiększyła się o kilkanaście darów. Pośród nich były pojedyncze prace Ludwika Fiedorowicza (1948– ) i Beaty Stankiewicz-Szczerbik (1967– ). Obecnie liczy 254 pozycje inwentarzowe, co stanowi 282 sztuk szkła artystycznego i użytkowego w większości z lat 60. i 70. XX wieku.

Zabytki

Eseje